Ana Sayfa Arama Galeri Video
Kategoriler
Servisler
Nöbetçi Eczaneler Sayfası Nöbetçi Eczaneler Hava Durumu Puan Durumu
Sosyal Medya
Güneş Bulut
Güneş Bulut

Güneş Bulut yazdı: Alın teri değil, vicdanlar kurudu!

Tarih 9 Kasım 2026… İzmir Aliağa… Büyük bir felaket ve yitip giden 19 can…

19 can, 19 aile ve gözü yaşlı analar, babalar, eşler, evlatlar… Ailelerini geçindirmek uğruna sabah evlerinden çıkıp işe giden ve saatler sonra 1650 derece sıcaklıktaki sıvı çelik altında can veren 19 emekçimizin cenazeleri geldi evlerine. Sebep tabi ki alınmayan önlemler, hiçbir zaman sağlanamayan işçi güvenliği ve ihmaller zinciri.

HABAŞ Demir Çelik Fabrikası’nda yaşanan bu elim olay aslında ilk değil. Aynı işletmede 2018’den bu yana yaşanan can kayıpları, son olayla birlikte en az 29 kişi. En az diyoruz, çünkü olay anında yaralanan ve sonrasında vefat edenler maalesef yansımıyor medyaya. Olay anında vefat edenlere sonrasında kaybettiklerimiz de eklenince sayılar korkunç boyutlara ulaşıyor. Vefat eden tüm emekçilerimize Allah’tan rahmet diliyoruz.
*************************

Bu yaşanan elim kazanın sorumluları peki şimdi neredeler? Olaydan sonra işletmenin eli kanlı patronu dahil 11 kişi göz altına alınmış ve 9 kişi tutuklanmıştı. Tabi bu tutuklananlar arasında patron yok. Patron nerede peki? Yine hukuk sistemimizin en ağır cezalarından biriyle karşı karşıyayız tabi. Kulaklarınıza inanamayacaksınız ama patron ev hapsinde. Hem de İstanbul Yeniköy’deki yalısında ev hapsinde.

Böyle bir facianın yaşanmaması adına hiçbir önlemi almayan ve kendi sorumluluğu altında çalışan onlarca emekçinin ölümünde en büyük sorumlu olan kişiye yalısında ev hapsi verilmesi hangi akla, hangi mantığa, hangi vicdana sığıyor söyler misiniz? Bugüne kadar aynı işletmede yaşanan can kayıpları duyulmazken, bir şekilde üstü örtülürken, şimdi yaşanan ve infial yaratan bu olayın cezası sadece ev hapsi mi yani? Sizin adaletiniz de, vicdanınız da yerin dibine batsın.

Cenaze evlerine çelenk göndererek acı çeken ailelerle adeta dalga geçen eli kanlı patron hakkında başka iddialar da var tabi. Forbes Türkiye’nin yayınladığı en zengin 100 Türk listesinde 950 Milyon dolarlık servetiyle 35. sırada yer alan emek hırsızının, sayıları 80’i aşan ve toplam değeri 30 Milyon euroyu bulan lüks bir araba koleksiyonu olduğundan bahsediliyor. Küçük erkek çocuklarının yaptığı araba koleksiyonu gibi. Tek farkı üzerinde emekçilerin kanı olması.

Bitti mi, tabi ki bitmedi… Aynı emek hırsızı patronun kıdem tazminatlarını düşürmek için işçilere sigorta giriş çıkışı yaptığı da konuşulan rezillikleri arasında. Daha ne kadar mide bulandırıcı olabilir bir insan bilemiyorum. Hayatta kalmak için çalışmak zorunda kalan milyonlarca emekçinin alın terini, emeğini çalarak servetine servet katan, zevk-ü sefa içinde yaşayan bu kan emicilere hiçbir yaptırım uygulanmayacak mı artık? Daha kaç canımızın kabuslarımızda bile göremeyeceğimiz şekilde can vermesini izleyeceğiz gözyaşlarıyla?

Tarihi belli olmayan bir görüntüyle, işçilere verilen kahvaltıda 1 paket ekmek, 11 adet zeytin ve küçük bir parça peynirin yer aldığı görünüyor. Emekçinin boğazından kesilen her bir lokma ile servetinize kattığınız her bir lirayı nasıl rahatlıkla yiyebiliyorsunuz çok merak ediyorum. Belki de bu sebeple doymak bilmiyorlar. Çünkü elde ettikleri her bir lirada binlerce emekçinin kanı, ailelerinin gözyaşları var.
****************************

Olay gününden sonraki mesai gününde sabah vardiyasına gelen işçilere cep telefonlarını güvenlik birimine bırakmaları, bırakmayanların fabrikaya alınmayacağı ve haklarında tutanak tutulacağı bildirildi. Tabi ki bu patronun talimatıydı. Bu karara karşı gelen işçiler fabrika önünde eyleme başladı ve bir yetkilinin sendika temsilcisine saldırmasıyla arbede çıktı. Emekçilere yaşatılan rezillikler bitmek bilmiyor anlayacağınız.

Olay günü insan gibi yaşamak istiyoruz diyerek tepki gösteren bir fabrika çalışanı da sürüklenerek göz altına alınmıştı. İşçinin hakkının alın teri kurumadan verilmesi kültüründen, Soma maden felaketinde madencileri tekmeleyen dönemin Başbakan özel kalem yardımcısına, işçilerin haklarını savunan sendika temsilcisine saldıran işletme yetkilisine evrildik hem de çok kısa bir süre içerisinde.

Tüm dünya bir çok konuda çağ atlarken, geriye doğru evrimleşen belki de tek ülkeyiz şu an. Çocukları, işçileri, kadınları, hayvanları her gün can çekişerek ölürken, tüm kanunsuzlukların peşinden gideceğiz diyen bir idareye daha ne kadar güveneceksin ey halkım. Sen açlıkla, yoksullukla, gericilikle, cehaletle sınanırken, servetine servet katanlara daha ne kadar tahammül edeceksin.

Yoksulluğu, her gün daha da yoksullaştırdığı, kan emici vampirlerin insafına bıraktığı milyonlarca vatandaştan bir kısmını ölüme sürükleyerek bitirmeyi amaçlayan ve bu konuda kılını dahi kıpırdatmayan bir yönetimle nasıl muhasır medeniyetler seviyesine ulaşılabilir hiç düşünüyor musunuz?

Unutulmamalıdır ki bir toplumun gerçek gelişmişliği, yükselen binalarıyla, büyüyen ekonomisiyle değil; alın terine verdiği değerle, emeğe gösterdiği saygıyla ölçülür. Bir işçinin hakkının gasp edildiği, emeğinin karşılığını alamadığı, geçim mücadelesi verirken sesinin duyulmadığı yerde ne gerçek adaletten ne de toplumsal refahtan söz edilebilir.

Çünkü emek sömürüsü yalnızca işçinin değil, toplumun vicdanının da yaralanmasıdır.

Artık mesele yalnızca daha iyi çalışma koşulları değil; insan onuruna yakışır bir yaşamı herkes için mümkün kılmaktır. Bunun için susmamak, görmezden gelmemek ve haksızlığın karşısında ortak bir vicdanla durmak zorundayız.
Ve unutmayalım: Alın terinin değersizleştiği bir yerde, insanlık da değer kaybeder. Emeğin susturulduğu yerde adalet konuşamaz!

Çünkü emek bir lütuf değil, hak; adalet bir tercih değil, zorunluluktur!

YORUMLAR

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

YAZARLAR
TÜMÜ

SON HABERLER