Güneş Bulut yazdı: Hiç unutmadık ki

10 Kasım, yalnızca bir yas günü değil; bir milletin bağımsızlık mücadelesine, yeniden doğuşuna ve aydınlık geleceğine yön veren büyük ve eşsiz bir lideri anma günüdür.

Her yıl 10 Kasım saat 09.05’te hayat bir anlığına durur. Sokaklarda adımlar yavaşlar, sirenler yankılanır, başlar öne eğilir. Ancak o an yalnızca bir dakikalık sessizlik değildir. O sessizlikte bir milletin minneti, özlemi, sevgisi ve hiç dinmeyen bağlılığı vardır.

Mustafa Kemal Atatürk, yalnızca bir milletin kaderini değiştiren komutan değil; umudunu kaybetmiş bir halka yeniden inanmayı, özgür yaşamayı ve kendi geleceğini kendi elleriyle kurmayı öğreten büyük bir önderdir. En zor koşullarda bağımsızlık meşalesini yakmış, milletine güvenmiş ve bu güvenle bir Cumhuriyet inşa etmiştir.

Atatürk’ü anlamak, yalnızca onu anmakla sınırlı değildir. Onun akla, bilime, eğitime, çağdaşlığa ve bağımsızlığa verdiği değeri kavramak; emanet ettiği Cumhuriyet’i korumak ve gelecek nesillere daha güçlü bir ülke bırakmakla mümkündür.

Çünkü Atatürk’ün bizlere bıraktığı en büyük miras, yalnızca geçmişte kazanılmış bir zafer değil, geleceğe uzanan bir idealdir. O ideal; hiçbir koşulda esareti kabul etmeyen, fikri hür, vicdanı hür, irfanı hür nesiller yetiştiren, çağdaş ve demokratik bir Türkiye’dir.
*************************

Peki bizler bugün yaşadığımız toplumda Ulu Önderimiz Atatürk’ün geleceğe uzanan ideallerini yaşatmak, bu ülküye ulaşmak için ne yapıyoruz? Ülke adeta bir dolandırıcılık cehenneminde can çekişiyor. Maalesef Türk toplumu en zor şartlarda bile hiç bu kadar ümitsiz, bu kadar eğitimsiz ve bu kadar savunmasız kalmamıştı.

Ülkenin adalet, eğitim ve ekonomi başta olmak üzere tüm kurumları, içi boşaltılmış, nitelikleri köreltilmiş ve birilerinin kayırdığı liyakatsiz sözde yöneticilerle, çalışanlarla dolduruldu. Bu şekliyle, bu kurumlardan verim alınabilir mi sizce?

Birkaç örnek vermek gerekirse; adalet kurumları, birilerinin babasının çiftliği gibi idare ediliyor. Herkes için eşit şekilde uygulanması gereken hukuk kuralları, kişiye göre uygulanıyor artık. Kişilere ve tabi oldukları kesime göre uygulanan kurallarımız var ve canımız kime, nasıl isterse o şekilde müdahale ediyoruz.

Sonrasında, eğitim sistemimizdeki aksaklıklar var tabi. Okullara yeterli imkan sağlanmadığı için bu sorumluluk velilere yükleniyor. Okullarda kullanılacak kağıttan, sıvı sabuna, temizlik malzemesine kadar her şeyi veliler karşılamak zorunda kalıyor. Peki velilerin desteği olmazsa idrar kokan sınıflarda ders işlemek zorunda kalan çocuklarımız bu çileyi yaşarken sayın yetkililerimiz ne yapıyor? Tabi ki görevinin gerektirdiği gibi, makam aracıyla çok sevgili kızının düğün davetiyesini dağıtıyor.

Gelelim can alıcı konuya; tabi ki kanayan yaramız ekonomi… 80 küsur yaşında teyzeler, bahçelerinde yetiştirdikleri üç beş parça ürünü pazarlarda, sokak köşelerinde satmaya çalışıp hayatını idame ettirebilmek için uğraşırken, çocuklar okula beslenmesiz, ayakkabısız giderken, anneler babalar çocuklarının ihtiyacını karşılayamadığı için gizli gizli gözyaşı dökerken, Atatürk’ün Cumhuriyet’i emanet ettiği gençler her gün biraz daha ümidini kaybedip, yurt dışı hayalleri kurarken, ülkede hiç doymak bilmeyen bir güruh var.

Cumhuriyetin ilk 15 yılında yokluk içinde yapılan tüm eserleri peşkeş çeken, bu da yetmiyormuş gibi vatandaşı ağır vergilerle bezdiren ve cebindeki son kuruşa kadar göz diken bu güruh, gözünü kan bürümüş bir canavar gibi hala ne koparabilirler bunun peşindeler. Kendilerinden olunca adeta üç maymunu oynayanlar ise, kendilerine tepki gösteren her kim ve kaç yaşında olursa olsun müdahale etmekten çekinmiyorlar.

Evladını, en kıymetlisini toprağa veren şehit anası, gösterdiği tepkiden dolayı yargılanırken, gelecek kaygısıyla yürütülen politikalara tepki gösteren öğrenciler göz altına alınırken, ülkenin kadınları, çocukları adeta katledilirken, gencecik evlatları idarecilerin kişisel hırsları, ucuz pazarlıkları sebebiyle yok pahasına can verirken ve en savunmasız kim varsa her türlü zulümle burun burunayken; ucu kime dokunursa dokunsun bu işin peşini bırakmayacağız diyenler, bu işin ucunun kime dokunacağını çok iyi bildiklerinden, onlara uygulayamadıklarını, tepki gösterenlere uygulayarak halkı sindirmeye çalışıyorlar.
*****************************

Tüm bu sindirme çalışmalarına, baskılara boyun eğen, kimi de kendi menfaati için yönetimdekilerin eteğini öpen bir kesim haricinde; hala umudunu kaybetmeyen, ideallerinden vazgeçmeyen, ilkeli duruşuyla Ata’sının izinde yürümeye devam eden milyonlar varken bu ülkede, eninde sonunda kaybedecek aynı doymak bilmez güruh. Çünkü “Bize gelecek yoksa, size de huzur yok” diyen bir nesil geliyor hem de gümbür gümbür.

Bugün bizlere düşen görev ise, Atatürk’ün açtığı yolda kararlılıkla yürümek ve bu yolda yürüyen gençlerimizi yalnız bırakmamak; Cumhuriyet’in değerlerine sahip çıkmak ve bu ülkenin yarınları için sorumluluk almaktır. Zira bir liderin büyüklüğü, aradan geçen yıllarla unutulmamasında değil, fikirlerinin nesiller boyunca yol göstermeye devam etmesindedir.

Ve milleti için yaptığı tüm fedakarlıkların karşılığında sadece “Dileğim şudur: Beni hatırlayınız…” diyen eşsiz bir liderin yolundan yürüyecek cesaret ve ferasete sahip milyonlarla aydınlık yarınlar çok yakında. Çünkü bu kudret damarlarımızdaki asil kanda mevcuttur. Onun emaneti emin ellerde, fikirleri yolumuzda, hatırası daima kalbimizde…

Aradan yıllar geçse de her 10 Kasım’da Cumhuriyetimizin kurucusu, ebedi ve tek liderimiz Gazi Mustafa Kemal Atatürk’ü, her gün daha da büyüyen bir özlem, saygı ve minnetle anıyoruz ve çok arıyoruz.

Belki de bin yılda bir dünyaya gelen ve bize nasip olan bu eşsiz liderin değerinin daha çok anlaşılması dileğiyle…

Ruhun şad olsun, Atam.